Kajakarstwo klasyczne

W świecie kajakarskim istnieje wiele technik pływania. Różnią się one między sobą miejscami w jakich są uprawiane, trudnością oraz sprzętem. Kajakarstwo klasyczne należy do jednej z najstarszych. Ten typ kajakarstwa nazywany jest zamiennie kajakarstwem regatowym. Polega ono na przepłynięciu danego odcinka rzeki lub cieku wodnego o ustalonej długości. Kajakarstwo regatowe zaistniało jako dyscyplina olimpijska w pierwszej połowie dwudziestego wieku w roku tysiąc dziewięćset trzydziestym szóstym i była pierwszą dyscypliną kajakową jaka trafiła do tego zaszczytnego grona. W kajakarstwie klasycznym wyścigi odbywają się na sprzęcie typu kajak jak i kanadyjka. Przyjęto zasadę, że zawodnicy pływający w kajakach będą oznaczani dużą literą K, natomiast uczestnicy ścigający się w kanadyjkach będą oznaczani dużą literą C. Zawody w kajakarstwie regatowym odbywają się na jednym z czterech różnych długości toru. Najkrótszy sprint odbywa się na długości dwustu metrów, dłuższe to odcinki pięćset i tysiąc metrowe, najdłuższy zaś to prawdziwy maraton dla uczestników bo jego długość to całe dziesięć kilometrów. Kajakarstwo regatowe dopuszcza kajaki obsadzone różnymi ilościami zawodników. Jednakże w danym biegu liczba kajakarzy w łodziach musi być identyczna. W kajakarstwie klasycznym w kajaku może znajdować się jedna, dwie, lub cztery osoby. Jeżeli uczestnicy wyścigu biorą udział w wyścigu kanadyjkami to są wyposażeni w wiosła o jednym piórze a sposób ich płynięcia polega na przyklęknięciu na jednym kolanie i odpychaniu się wiosłem. W wyścigach kajakowych zawodnicy siedzą na przysłowiowej pupie i napędzają swój sprzęt korzystając z wioseł dwu piórowych.