Eskimoska

Kajaki posiadają bardzo cienką budowę. Ma to swoje wady i zalety. Na pewno dzięki takiej budowie kajak stwarza mniejszy opór i daje się prowadzić nie wykorzystując do tego olbrzymiej siły. Natomiast bardzo mała szerokość odbija się także negatywnie na stabilności. Właściciel kajaka musi cały czas utrzymywać równowagę balansując ciałem i ewentualnie podpierając się wiosłem. Jednak dochodzi czasami do wywrotki. Kajakarz wtedy jest zanurzony głową w dół. Aby się ratować początkujące osoby wyślizgują się z kajaka i wypływają na powierzchnię. Jednakże dochodzi wówczas do zamoczenia wnętrza kajaka, sytuacja robi się jeszcze bardziej skomplikowana gdy właściciel wyposażył swój kajak w fartuch zabezpieczający przed wlewaniem się wody do wnętrza kajaku. W tym przypadku po wywrotce trzeba się wyswobodzić z fartucha, do kajaka wlewa się woda i cały sens stosowanie fartucha runą w gruzach. Dlatego każdy kajakarz powinien nauczyć się manewru eskimoski.

Manewr wynurzania się z wody zwany eskimoską, wcale nie jest tak trudny jak na pierwszy rzut oka mogło by się wydawać. Aby po wywrotce wynurzyć się z wody kajakarz musi obrócić wiosło w taki sposób aby pióro wiosła było skierowane zgodnie z taflą wody i siłą planowanego wynurzenia. Po ustawieniu wiosła należy wykonać silny zamach ciała, energicznie przytrzymując wiosło podciągnąć się w kierunku powierzchni. Istnieje także możliwość wynurzenia się nie korzystając z wiosła tylko odpowiedniego energicznego balansu ciała, jednakże ten drugi sposób wymaga trochę więcej czasu jaki musimy poświęcić by się go nauczyć. Naukę powinniśmy przeprowadzić na początku naszej przygody z kajakami.